Güçlü bir donanıma sahip olmak sadece başlangıçtır. Ondernet altyapısının sunduğu gerçek gücü açığa çıkarmak, sanallaştırma katmanındaki doğru topoloji ayarlarından geçer. Veritabanı sunucularınızda düşük gecikme ve yüksek IOPS değerleri için NUMA farkındalığına sahip yapılandırmaları tercih edin.
vCPU ve NUMA Yapılandırma
Bulut sunucu veya fiziksel sunucu kiralarken en çok odaklanılan nokta genellikle işlemci sayısı ve RAM miktarıdır. Ancak kurumsal veritabanı (SQL Server, Oracle, PostgreSQL) yönetenler için asıl mesele "ne kadar" kaynağa sahip oldukları değil, bu kaynağın sanallaştırma katmanında nasıl yapılandırıldığıdır.
Ondernet olarak sunduğumuz yüksek performanslı altyapıda, veritabanı sunucularınızdan %100 verim alabilmeniz için vCPU, Core/Socket ve NUMA mimarisi arasındaki kritik ilişkiyi inceliyoruz.
1. NUMA Mimarisini Anlamak: Neden Önemli?
Modern sunucularda işlemci (CPU), kendisine en yakın olan bellek (RAM) bloğuna çok daha hızlı erişir. Buna NUMA (Non-Uniform Memory Access) denir. Bir sanal makineye kaynak atarken, bu kaynağın fiziksel işlemcinin (node) sınırlarını aşması, "Remote Memory" erişimine neden olur ve bu da performansta %30’a varan kayıplar yaratabilir.
2. vCPU Atamasında Altın Kural: "Cores Per Socket"
VMware üzerinde bir sanal makine (VM) oluştururken karşınıza "Sockets" ve "Cores per Socket" seçenekleri çıkar. Veritabanı sunucularında işletim sisteminin fiziksel topolojiyi doğru anlayabilmesi için bu ayar hayati önem taşır.
-
Yanlış Yapılandırma: 8 vCPU’luk bir makineyi "8 Sockets x 1 Core" şeklinde tanımlamak, işletim sisteminin bunu 8 ayrı fiziksel işlemci gibi görmesine ve veritabanı motorunun NUMA optimizasyonlarını devre dışı bırakmasına neden olabilir.
-
Doğru Yapılandırma: Fiziksel işlemcinizin çekirdek sayısını referans alın. Eğer fiziksel işlemciniz 20 çekirdekliyse, 16 vCPU atarken bunu "1 Socket x 16 Cores" şeklinde yapılandırmak vNUMA'nın (Sanal NUMA) fiziksel yapıya tam oturmasını sağlar.
3. CPU Hot Add: Performans Katili mi?
VMware'in "CPU Hot Add" özelliği, sunucuyu kapatmadan işlemci eklemenize olanak tanır. Ancak veritabanı sunucuları için bu özellik bir performans tuzağıdır.
Dikkat: CPU Hot Add özelliği etkinleştirildiğinde, VMware sanal makineye vNUMA topolojisini sunmayı durdurur. İşletim sistemi tüm bellek ve işlemcileri tek bir düz blok (flat) olarak görür. Bu durum, SQL Server gibi NUMA-farkındalığı (NUMA-aware) olan yazılımların optimizasyon yapmasını engeller.
4. Pratik Hesaplama Örneği
Intel Xeon Gold serisi (örneğin 22 Core’lu bir işlemci) kullanılan bir Ondernet sunucusunda:
-
16 vCPU atayacaksanız: 1 Socket x 16 Core (Tek bir fiziksel işlemci içine sığar, en yüksek performans).
-
32 vCPU atayacaksanız: 2 Socket x 16 Core (İki fiziksel işlemciye dengeli dağılım, NUMA uyumlu).
5. Veritabanı Katmanında İnce Ayarlar
Altyapı hazırlandıktan sonra yazılım tarafında da şu adımlar atılmalıdır:
-
Memory Reservation: Veritabanı için atanan RAM'in tamamını VMware üzerinde rezerve edin. Bu, "ballooning" veya "swapping" gibi performans düşürücü etkileri önler.
-
Max Degree of Parallelism (MAXDOP): SQL Server tarafında MAXDOP değerini, NUMA node başına düşen çekirdek sayısına göre optimize edin.
Güçlü bir donanıma sahip olmak sadece başlangıçtır. Altyapınızın sunduğu gerçek gücü açığa çıkarmak, sanallaştırma katmanındaki doğru topoloji ayarlarından geçer. Veritabanı sunucularınızda düşük gecikme ve yüksek IOPS değerleri için NUMA farkındalığına sahip yapılandırmaları tercih edin.
